Wat ik nooit verwacht had gaat nu toch gebeuren. Dit is het laatste logje wat ik hier zal plaatsen. Al eerder schreef ik dat ik mijn twijfels had over het wel of niet doorzetten van mijn weblog, maar uiteindelijk heb ik toch de knoop maar doorgehakt. Het niet meer kunnen/willen plaatsen van foto’s doordat ik er achter kwam dat deze op een andere weblog worden geplaatst bedierf de pret al behoorlijk. Echter door de manier waarop mijn wandelgangen op het www worden gevolgd voel ik mij er niet langer prettig bij hier te schrijven over mijn gezin.

Ik wil iedereen bedanken voor het meelezen, meeleven en reageren op mijn logjes. Ik zal het echt vreselijk missen!!!

Vanmiddag in de lunchpauze ben ik even in de stad geweest.Wat ik wilde heb ik niet kunnen vinden, maar ik kwam bij de Hema nog wel een leuke navulling voor mijn agenda tegen. Net op tijd, ben ik dus toch nog klaar voor 2008…

Zojuist heb ik de nieuwe vulling in mijn agenda gedaan en zoals de voorgaande jaren bewaar ik de oude en blader ik deze nog even door. Leuk om weer even herinneringen op te halen. Mijn laatste dag bij Interpolis, daarna een paar akelig lege bladzijden. Mijn sollicitatiegesprek bij IVM en heel kort daarna mijn eerste werkdag daar! Onze eerste trouwdag, Sverre’s eerste dag op de crxe8che, zijn eerste verjaardag, het dagje Den Helder waar we ons erg op hadden verheugd en waar we ook met veel plezier op terugkijken, de bruiloft van mijn zwager en (nu dus) schoonzus. Bezoeken aan de sportschool, afspraken met familie en vrienden, kraambezoeken en verjaardagen. De geplande keizersnee van een vriendin en de spanning vooraf. De levering van onze nieuwe pc, de afspraak met een monteur voor de reparatie van de wasdroger en een tijdje daarna (oh horror) de levering van de nieuwe wasmachine en wasdroger omdat ineens alles tegelijk het leek te begeven en de reparatie’s bijna duurder waren dan de aanschaf destijds. De concerten van Genesis en Take That die ik samen met mijn zus bezocht, net zoals de opnamen van "Op zoek naar Evita". in de wetenschap dat we in 2008 naar de voorstelling zelf zullen gaan.

Zoveel kleine krabbeltjes die zoveel mooie, leuke, lieve en dierbare herinneringen oproepen. En weet je wat nu het mooie is? Al die aantekeningen op de laatste bladzijde van mijn agenda staan nu keurig in de agenda voor 2009 vermeld en dus weet ik nu al zeker dat ik volgend jaar rond deze tijd weer zo’n heerlijke terugblik zal hebben…

Sverre is de laatste tijd weer wat onrustiger ‘s nachts. Nu waren wij al niet gezegend met een kind wat snel en makkelijk doorsliep, maar sinds een paar maanden ging het ontzettend goed. Een fles voor het naar bed gaan en je hoorde hem niet meer tot de volgende ochtend. Sinds hij een paar weken geleden zo ziek was, is het weer mis. Mopperen, kreunen, woelen en miepen gaat uiteindelijk over in gehuil en mama ligt weer met kromme tenen in bed. Ik wacht meestal gewoon even af en vaak slaapt hij na een paar minuten gewoon weer verder, maar zo af en toe komt er toch nog even een fles aan te pas. Wel altijd melk en hij krijgt hem ook beslist niet in bed. Na een fles slaapt onze hongerlap als een blok verder en horen we hem de volgende ochtend pas weer.

De laatste nachten heeft hij die fles dus gehad en tot mijn verbazing en irritatie begon hij ongeveer een uur daarna toch weer te miepen. Aan mij heeft hij dan een slechte, maar Marcel stelde gisteren voor hem toch maar weer een fles te geven. Die heeft hij dus niet gehad. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om een peuter van anderhalf weer aan de nachtvoedingen te helpen. Water kan hij krijgen, anders niet… En zo toog Marcel (die eens per 6 weken in de avondploeg werkt en dan thuis de "nachtdienst" heeft) met een bekertje water naar Sverre. Uit gewoonte ging hij met hem op de bank zetten en aangezien onze slaapkamer naast de woonkamer ligt, kon ik dus goed horen hoe Sverre het op een brullen zette toen hij water proefde in plaats van zijn geliefde melk. Ik heb in bed wel even moeten lachen toen ik het "gesprekje" tussen vader en zoon hoorde toen Marcel uitlegde dat hij geen melk kreeg, maar water. Voor Sverre hoefde het toen allemaal al niet meer. Als hij dan toch geen melk kreeg, zag hij er ook niets in om buiten zijn warme bedje te zijn. Toen Marcel dan ook vroeg of hij weer naar bed wilde, antwoorde hij kort en duidelijk "JA". Vervolgens hebben we hem de hele nacht niet meer gehoord…

Ik heb hier trouwens weer een nieuw fotoalbum aangemaakt met de foto’s van november en december tot nu toe. Zoals al eerder aangegeven heb ik de fotoalbums met een wachtwoord beschermd en kan het wachtwoord hiervoor per mail worden aangevraagd.

Zo, het weekend zit er bijna weer op. Nog vier (waarschijnlijk heel lange dagen) aftellen tot de vakantie. Omdat wij donderdag op het werk de jaarlijkse algemene medewerkersvergadering hebben en vooraf gezellig met z’n allen eten, heb ik besloten donderdag te werken in plaats van vrijdag. Omdat Marcel dan avonddienst heeft, gaat Sverre gezellig een nachtje bij mijn schoonouders slapen. Ook deze opa en oma hebben sinds kort een bedje speciaal voor Sverre (en voor zijn nichtje als ze straks wat ouders is) en dat moet natuurlijk wel in gebruik worden genomen!

Vrijdag komt een heel goede vriendin van mij en daar heb ik erg zin in. We zien elkaar eigenlijk veel te weinig en dus is het altijd extra speciaal als we elkaar wel zien. Ook nu hebben we weer meer dan voldoende om over bij te praten en dus wordt het weer een heel gezellig dag!

Vandaag hebben we een heel relaxed dagje doorgebracht bij vrienden van ons. Sverre heeft daar erg zijn best gedaan om te laten zien hoe zo’n lief en gezellig mannetje het wel niet is en volgens mij is hij daar wel in geslaagd. Hij heeft lief gespeeld, goed gegeten en zelfs nog heerlijk een paar uurtjes in een vreemde kamer geslapen. Supertrots zijn we dus op ons mannetje!

Wat ik steeds vergeet te vertellen is dat Sverre, ondanks dat hij sprekend op Marcel lijkt, toch ook echt een kind van zijn moeder is. Zo af en toe is het namelijk een echte tuttebel. Van sinterklaas kreeg hij een tijdje terug de badfluitjes van Nijntje. Deze Nijntjes hebben een zwemband en zwembroekjes in verschillende kleurtjes en ons mijnheertje precies zet elke avond in bad keurig de nijntjes in de bijpassende zwemband. Heerlijk om te zien en vooral ook erg grappig, want o wee als je ze omwisselt! Dat wordt je bestraft met een boze blik en wordt snel Nijntje weer in de juist zwemband gezet. Dat tuttige zien we trouwens ook vaak bij het eten. Vanavond bijvoorbeeld at hij pasta met broccoli, maar niet tegelijk! Heel zorgvuldig veegt hij dan de grote stukken broccoli van de pasta voor hij een hap neemt. Ook met brood merken we dat nog steeds. Hij is dol op brood en dingen als boterhamworst lust hij ook wel, maar nooit tegelijk! Overigens eet het kereltje uitstekend en lust hij zelfs dingen als spruitjes en zo, dus over deze toch wel aparte eetgewoonte kan ik mij niet druk maken. Dat trekt vanzelf wel een keertje bij. Nu ik dit schrijf zit ik me ineens af te vragen hoe dat bij jullie gaat. Heb jij of je kind grappige of rare eetgewoonten?

Zo, mijn laatste nieuwe layout voor dit jaar. Een beetje een simpele deze keer, maar ik vond de sneeuwman te leuk om niet te gebruiken. Zoals hierboven ook vermeld wensen wij iedereen heel fijne feestdagen en natuurlijk alle goeds voor 2008. Wij hebben er in ieder geval al zin in. Hoewel ik dan al vakantie heb, moet Marcel juist extra werken in verband met de drukte rondom de feestdagen. Deze kerstdagen doen wij dus lekker rustig aan. Eerste kerstdag zijn we bij mijn schoonouders en tweede kerstdag lekker met z’n drietjes thuis. Marcel heeft die week nachtdienst en moet tweede kerstdag dus s’avonds alweer aan de slag. Gelukkig daarna nog maar een paar nachtjes werken en dan heeft ook hij vakantie. 2008 begint dus voor ons meteen goed en we hopen dat het daarna alleen maar beter wordt. In februari staan namelijk onze contractbesprekingen voor de deur. Voor mij zal het niet heel spannend worden. Afgelopen zomer is namelijk al besproken dat mijn tijdelijk contract, uiteraard bij goed functioneren, omgezet zal worden in een onbepaalde tijd contract. Niemand is perfect, en ik dus ook niet, maar ondanks dat verwacht ik geen rare dingen hiervan en zeker geen ongeplande en ongewenste "vakantie"  voor onbepaalde tijd. Dit werkt bevalt me prima, het bedrijf is er leuk en ik ga nog steeds alle dagen met veel plezier naar mijn werk dus ik zou het heerlijk vinden hier nog een hele tijd te blijven werken. Voor Marcel wordt het ietsje spannender. Het is niet helemaal zeker of hij wel een contract voor onbepaalde tijd kan krijgen. Zijn teamleider gaat zich er hard voor maken, maar het is dus nog even afwachten. Verlengen is het probleem niet, hij kan wel gewoon blijven, maar we moeten dus nog zien of dat met een contract voor bepaalde of onbepaalde tijd tijd zal worden.

Zoals een enkeling misschien al is opgevallen, zijn mijn fotoalbums sinds kort beveiligd met een wachtwoord. Helaas heb ik moeten constateren dat er ongewenst meegelezen wordt op mijn weblog. Hier heb ik op zich weinig problemen mee, vervelender is wel dat er foto’s van mijn weblog of hyves zijn afgehaald om op de weblog van iemand anders te plaatsen. Hoe vervelend en jammer ik het ook vind, op mijn weblog zelf zullen dus geen foto’s meer komen te staan. Wie het wachtwoord wil weten kan mij uiteraard een mailtje sturen via de link op deze pagina.

Ik heb nog een tijdje getwijfeld om te stoppen met deze weblog, maar dat zou me toch erg aan het hart gaan. Ik schrijf nu al zo lang en ik vind het zo leuk om iedere keer weer de reacties te lezen of te horen van de mensen die ik persoonlijk spreek dat ik het echt erg zou gaan missen. Voorlopig ga ik nog even door dus.

Hoewel het voor ons alweer een paar dagen geleden is, zit het er nu echt op, Sinterklaas 2007. De tweede keer voor Sverre en ook voor de tweede keer en hard op weg om een erg leuke traditie te worden voor de volwassenen. Sverre begrijpt nog niet precies wie Sinterklaas en zijn zware pieten zijn, toch vond hij de extra aandacht en alle cadeau’s erg leuk. En hoewel wij eigenlijk anders hadden afgesproken met Sinterklaas, is het jochie toch weer gruwelijk verwend. Het eindresultaat mag er dan ook zijn; een Smoby keuken, de Duplo dierentuin, ook van Duplo een garageset en een doos vol met bouwstenen, puzzles, een trekker, een laptop, badfluitjes van Nijntje, een knuffel en een nieuwe jas. Pffff, gelukkig maar dat ie niet binnenkort ook nog eens jarig is. Het kind zou straks niet meer weten waar hij mee moet spelen. Door alle verwennerij zijn wij wel weer verplicht om een nieuwe opbergkast te kopen, maar dat hebben we er wel weer voor over. Ik heb deze kast gezien bij Ikea (Lovin’ it!) en dus zakken we binnenkort maar weer af naar Hengelo. In wit uitgevoerd past ie er ook nog eens leuk bij in onze woonkamer. Gelukkig hebben we een ruime woonkamer en heb ik nog ergens een kale muur over…

Afgelopen zaterdag hebben wij dus Sinterklaas alvast gevierd. Hij had voor Sverre wat cadeau’s meegenomen en de volwassenen hebben lootjes getrokken en dapper hun best gedaan op surprises en gedichten. Sverre hoefde deze avond na zijn bad niet meteen door naar bed maar kreeg lekker een joggingbroekje aan en mocht erbij komen zitten. Uiteraard heeft hij het prima naar zijn zin gehad! Vooral het uitpakken van de cadeau’s was een groot feest!

Uitpakken, uitpakken, uitpakken!

In gesprek met oom Tristan.

Lief! Mijn broer en zijn vriend.

Omdat mama en tante Ietje ook nog steeds graag met Duplo spelen stond er "the day after" een leuke verrassing klaar voor Sverre.

Kind van zijn moeder… Sverre en zijn nieuwe laptop!

Nu Sinterklaas weer is vertrokken kijk ik weer uit naar de kerst. Hoewel ik dol ben op het Sinterklaasfeest, geniet ik ook altijd enorm van de kerst. Morgen is mijn vrije dag en dus denk ik dat ik Marcel maar eens lief aankijk om de kerstspullen vast uit de kelder te halen. Leuk om alle spullen weer te zien die ik in de loop der jaren bij elkaar heb gezocht! Er zitten heel mooie kerstpullen tussen natuurlijk, maar ook wat heerlijk foute dingen. Zo verheug ik me al op het gezicht van Sverre als hij de zingende en bewegende kerstman ziet… Uiterlijk volgend weekend komt dan de kerstboom erin en hoewel ik Marcel heb moeten beloven dat het dit jaar niet zo’n lomp grote wordt verheug ik me daar ook al weer op. Over een paar weken is het al weer zo ver en omdat Marcel dit jaar heel veel moet werken rondom de kerstdagen en zijn diensten ook nog eens heel rot vallen doen wij het dit jaar rustig aan. Oud & Nieuw maken we dan weer extra leuk door dit bij mijn zus en zwager te vieren. Daarna gaan wij lekker met z’n drietjes een midweekje Centerparcsen en maken mijn zus en ik de saaie januari maand extra leuk door een bezoekje aan de schoonheidsspecialist te plannen. Of we er echt van opknappen is natuurlijk nog maar de vraag, maar gezellig wordt het zeker!

Omdat ik alweer een tijdje uitgekeken was op de woonkamer, heb ik de afgelopen dagen de handen weer flink uit te mouwen gestoken. Wel even wennen, omdat ik nu alleen kon schilderen in de uurtjes dat Sverre sliep en dus vooral ‘s avonds aan het werk moest. Voor Sverre was het ook allemaal erg bijzonder. Iedere keer als hij uit bed kwam, waren er weer dingen helemaal anders. Vooral toen ik na een middagdutje van hem de kamer alvast helemaal had omgegooid was hij erg verbaasd. Maar hij is gelukkig erg makkelijk en zodra hij zijn Teletubbie dvd’s en videobanden weer terug had gevonden was hij er alweer helemaal mee verzoend. Na een bezoekje aan Ikea hadden wij twee nieuwe kasten en Sverre een eigen zithoekje en was het feest compleet.

Zo en zo was het en hieronder zie je hoe het nu is…

Vooral de twee nieuwe boekenkasten zijn een uitkomst. De grote boekenkast die in de woonkamer stond is nu ook naar de computerkamer waardoor Sverre er op de onderste planken weer wat speelruimte bij heeft. De bovenste planken bieden nu plek aan de boeken die niet meer in de andere kasten pasten en een hoop rondslingerende troep…

Verder weinig nieuws vanaf hier. De weken vliegen voorbij en zijn gevuld met werken, huishouden en lekker spelen en stoeien met Sverre. Sverre heeft gisteren voor het eerst Sinterklaas in het echt gezien op een feest van mijn werk. Hij was niet bepaald onder de indruk, maar vond het allemaal wel erg leuk en gezellig. Volgend weekend vieren we hier bij ons thuis met de familie van mijn kant Sinterklaas. Ook dat zal ongetwijfeld weer erg gezellig worden.

Ondertussen ben ik toch wel een beetje de weken aan het aftellen naar onze vakantie. Omdat ik tussen kerst en Oud & Nieuw al vrij ben, hoef ik nog maar vier weekjes te werken voor het zover is. Heerlijk!! Na alle hectiek van de afgelopen maanden ben ik er ook echt aan toe.

Tot slot nog even een leuke foto die ik een tijdje terug van Kyra heb gemaakt. Het gekke beessie slaapt tegenwoordig graag op de vloer in de computerkamer en zoekt daarbij regelmatig een nieuw plekje.

Zo, alweer een weekje voorbij en het weekend alweer halverwege. De tijd lijkt wel steeds sneller te gaan.

Vorige week is Sverre voor het eerst bij zijn opa en oma gaan slapen. Marcel heeft hem al voor het eten weg gebracht zodat wij rustig konden eten en omkleden en opa en oma iets langer van hem konden genieten. De verjaardag waar wij samen heen gingen was ontzettend gezellig en dus was het ook niet heel vroeg meer toen we in bed lagen. Vol goede moed besloten we om vroeg op te staan zodat we op tijd ons mannetje weer op konden halen. Dat vroege opstaan werd uiteindelijk 11 uur, maar wat was het heerlijk weer eens uit te slapen. Tegen 12 uur waren we bij Marcel’s ouders om Sverre weer op te halen. Door het raam zagen we hem al op de grond spelen, omgeven door een enorme hoeveelheid speelgoed. Toen hij ons eenmaal zag kwamen er wel dikke tranen en wilde hij een tijdje niets anders dan bij mama op schoot. We zijn nog even blijven koffie drinken en daarna dus weer lekker naar huis. Eenmaal thuis bleek wel dat een nachtje op opa en oma passen toch erg vermoeiend was geweest. Ik had de matras en deken nog niet in Sverre’s ledikant gelegd, of mijnheer probeerde er al in te klimmen, zijn giraffe stevig onder zijn arm geklemd.

Afgelopen week is mijn moeder 50 jaar geworden en om dat te vieren zijn we met z’n allen uit eten geweest. Er gezellig om de hele club weer eens om tafel te hebben. Wij zijn thuis met vier kinderen en inmiddels drie stuks aanhang, dus de tafel zat gezellig vol!

De trotse tante vermaakte zich weer prima met Sverre.

Donderdag was ik natuurlijk vrij en had Marcel middagploeg. We hebben dus ‘s morgens met ons drietjes Cowboys en Indianen onveilig gemaakt omdat Marcel daar nog niet eerder was geweest. Die laatste heeft zich trouwens nog beter vermaakt dan Sverre dus ook dat is zeker voor herhaling vatbaar.

En als laatste deze twee nog even omdat ze gewoon heel mooi zijn…

Buh wag drrr mama hub ba drrr be be mamba wabu wuh mamba wuh derhwu mati die dit whu mama…

Dit en nog veel meer allemaal met een heel serieus koppie gesproken door Sverre tijdens het dagelijkse badderritueel. Uiteraard heb ik braaf antwoord gegeven, hoewel die antwoorden door zoonlief niet altijd even goed gewaardeerd werden. Ik sloeg de plank af en toe duidelijk mis…

Regelmatig lees ik over ouders die precies begrijpen wat hun kindje zegt. Nou, deze mama helaas niet. Wat mij betreft had mijn kind net zo goed chinees kunnen spreken, verstaan doe ik hem namelijk niet. Mama, papa, die, aai en dat soort dingen zijn echt geen probleem. Daarvoor hoef je echt geen universitaire studie te hebben gevolgd, maar zodra er een verhaal van vijf minuten wordt afgestoken, haak ik af. Goed bedoeld, maar niet te volgens. Ik antwoord op goed geluk en meestal kom ik daar mee weg. Geen probleem, want later wordt het vanzelf beter.

Mijn dreumes verspilt duidelijk zijn energie niet aan praten. Een tijdje terug zag ik op de crxe8che van Sverre een meisje dat iets jongers is dan hij. Ze zat heel rustig aan tafel een boekje te bekijken en noemde ondertussen alle dieren bij naam. Mijn mond zakte bijna open. Sverre komt over het algemeen genomen niet verder dan de blaadjes eruit scheuren. Wat hij overigens keurig doet. Dat dan weer wel…

Op mijn slechte momenten twijfel ik echt aan mijn kwaliteiten als moeder. Zelfs mijn eigen moeder lijkt in dat koeterwaals van Sverre dingen te verstaan die ik er absoluut niet uit kan halen. Toch minder gaan werken bedenk ik me dan, vaker boekjes voorlezen misschien. En hoewel de plannen om minder te gaan werken er absoluut zijn, is daar op dit moment geen mogelijkheid toe. Verwaarlozging, gebrek aan aandacht en stimulans galmen soms door mijn hoofd, maar gelukkig realiseer ik mij op de betere momenten dat dit natuurlijk grote onzin is. Leuk voor de mama’s en oma’s die wel alles verstaan. Deze moeder wacht gewoon nog even geduldig af tot het kleine mannetje wel echt verstaanbaar is…

Hier was ik 1 november! Samen met mijn zus, bijna alle pubertjes uit de tijd dat de Take That gekte op zijn hoogtepunt was en nog uit vijf personen bestond, verrassend veel mannen en ook verrassend veel oudere mensen. Het was een ontzettend leuk concert. Lekker jeugdherinneringen ophalen door mee te zingen met de oude hits en te genieten van hun nieuwe nummers. De heren zongen prima, en de show er omheen was ook super om te zien. We hebben ons werkelijjk geen seconde verveeld. Jammer genoeg zong Howard niet mee, hij is herstellende van een klaplong. Hij was er wel bij en kwam nog even een praatje maken op het podium, gekleed in een ziekenhuis. Toen hij het podium afliep werden wij dus getracteerd op een zeker niet onaangename blik op zijn achterste. Kortom, echt een superleuke avond!

Door mijn parttime dag te ruilen had ik gisteren lekker vrij en dat kon ik ook wel gebruiken. Ik was om half 2 thuis en werd om 7 uur weer wakker van Sverre. Gelukkig was hij heel lief aan het spelen in bed waardoor ik nog even snel kon douchen en aankleden en rustig wakker kon worden. Gek genoeg was ik gisteren best behoorlijk fit. Ik ben met Sverre naar Cowboys en Indianen geweest en dat was een groot succes. Waar hij de vorige keer bij sommige dingen de kat nog even uit de boom moest kijken, rende hij nu van het een naar het ander. Hij moest overal op en in en mama rende er uiteraard achteraan. Na bijna anderhalf uur was het wel genoeg voor het mannetje en  zijn we weer naar huis gegaan. Nog even snel bij de bakker langs, een broodje eten en daana kon Sverre zijn bed in. Ik heb hem nog 5 minuutjes horen zingen en daarna was hij ruim 3 uur lang helemaal stil. Ideaal want zo kon ik even flink in huis aan de slag. Mijn hobby zal het nooit worden, maar als alles klaar is geeft het natuurlijk wel een heerlijk voldaan gevoel.

Gelukkig heb ik tegenwoordig hulp in de huishouding. Sverre is helemaal dol op stofzuigen en is sinds kort zelfs in het bezit van een eigen stofzuigertje. Hij speelt er veel mee, maar als de grote stofzuiger uit de kast komt, is het natuurlijk helemaal feest…

Vanavond hebben we een verjaardag en gaat Sverre voor het eerst uit logeren. Morgen niet om 7 uur opstaan dus. Hoewel ik het mannetje erg zal missen vind ik het wel heel relaxed zo. We staan morgen dan ook vast op tijd weer bij mijn schoonouders om hem weer op te eisen, hihi…

Fijn weekend iedereen!